Χουσμερί : Ένα γλυκό από τα Γιάννενα

Της Αγάπης Μαργετίδη
Προ ολίγων ημερών ειδοποιήθηκα από το δαιμόνιο Facebook ότι μια φίλη με ταγκάρισε (συγχωρέστε με για την άκομψη λέξη, όμως ο αντίστοιχος όρος στα ελληνικά είναι «με προσέθεσε στην ανάρτησή της με ετικέτα», κομμάτι μακρυνάρι δηλαδή, ενώ λες «ταγκάρω» και γεμίζει το στόμα σου!) σε μία ανάρτηση που απευθυνόταν στους συμπατριώτες της από τα Γιάννενα. Στην αρχή απόρησα, καθότι ουδεμία σχέση έχω με την όμορφη αυτή πόλη. Η φίλη μου όμως, γνωρίζοντας την έμφυτη περιέργειά μου για ό,τι τρώγεται, με έκανε κοινωνό της ανάρτησής της και την ευχαριστώ πολύ.
Η ανάρτηση ήταν για μια συνταγή ενός παραδοσιακού γλυκού που, όπως έγραφε η φίλη, είναι πλέον δυσεύρετο. Έχει το περίεργο όνομα «χουσμερί» που μάλλον σε τούρκικο φέρνει. Ψάχνοντας στο διαδίκτυο δεν βρήκα πολλά πράγματα, παρά μόνο μια συνταγή για γλυκό, εντελώς όμως διαφορετικό, καθώς και δυο-τρεις συνταγές για αλμυρή τυρόπιτα χωρίς φύλλο. Άκρη δηλαδή δεν έβγαλα.
Μικρό το κακό, γιατί ούτως ή άλλως είχα αποφασίσει πως θα δοκιμάσω τη συνταγή της φίλης χωρίς δεύτερη κουβέντα. Αφού ζήτησα και έλαβα κάποιες σημαντικές πληροφορίες για την εκτέλεση, μπήκα στην κουζίνα και το έφτιαξα. Το δοκιμάσαμε έξι άνθρωποι και όλοι αναφωνήσαμε «ουάου!». Ναι, ουάου είναι το χουσμερί. Είναι γλυκό αλλά όχι λιγωτικό, και είναι ό,τι πρέπει για το Πάσχα και την άνοιξη γενικά, αφού το κύριο υλικό είναι το χλωρό λευκό τυρί της εποχής. Ως προς το τυρί, αφού δεν είναι δυνατόν να το βρει κάποιος στην Αθήνα εκτός κι αν το φτιάξει μόνος του (αυτό το ξεχνάμε!), πήρα την πρωτοβουλία, όπως θα διαβάσετε πιο κάτω, και ανέμειξα ανάλατο με ελαφρώς αλατισμένο τυρί, γεγονός που νομίζω ότι έκανε την τελική γεύση του γλυκού πολύ ενδιαφέρουσα. Αυτό βέβαια το αφήνω στην κρίση των Γιαννιωτών, ελπίζοντας πως θα δεχθούν αυτή την απόκλιση.
Τα πολλά λόγια όμως είναι φτώχια, κι έτσι περνάω στη συνταγή. Θα διαπιστώσετε πως η εκτέλεσή της είναι πολύ απλή, κάτι που είναι πάντα ευπρόσδεκτο.
ΧΟΥΣΜΕΡΙ (ΓΙΑΝΝΙΩΤΙΚΟ ΓΛΥΚΟ ΤΑΨΙΟΥ)
Σε ένα μεγάλο μπολ λιώνουμε με το πιρούνι 1 κιλό λευκό φρέσκο τυρί (βλ. tips). Προσθέτουμε 1 φλ. τσ. ζάχαρη, ¾ φλ. τσ. βούτυρο γάλακτος λιωμένο και 6 αυγά χτυπημένα. Ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα και προσθέτουμε σταδιακά 5 πολύ φουσκωτές κ.σ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις (βλ. tips). Ανακατεύουμε καλά μέχρι να ομογενοποιηθεί το μίγμα. Βουτυρώνουμε γενναιόδωρα τον πάτο και τα τοιχώματα ενός παραλληλόγραμμου ταψιού διαστάσεων περίπου 30 εκ. χ 21 εκ. και στρώνουμε το μίγμα. Περιχύνουμε με ¼ φλ. τσ. βούτυρο γάλακτος και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο C για περίπου 45΄, μέχρι να ροδίσει όμορφα η επιφάνεια. Όση ώρα ψήνεται το γλυκό ετοιμάζουμε το σιρόπι, βράζοντας για περίπου 30΄, σε αρκετά δυνατή φωτιά, 5 φλ. τσ. νερό με 4 φλ. τσ. ζάχαρη. Το σιρόπι πρέπει να είναι καλά δεμένο. Αποσύρουμε από την φωτιά και προσθέτουμε τον χυμό από ½ λεμόνι. Μόλις βγάλουμε το γλυκό από τον φούρνο το χαράζουμε μέχρι κάτω σε κομμάτια και το σιροπιάζουμε όσο είναι ακόμη καυτό, με το επίσης καυτό σιρόπι. Προσθέτουμε το σιρόπι σταδιακά και περιμένουμε να απορροφηθεί η προηγούμενη δόση πριν προσθέσουμε την επόμενη. Είναι πολύ πιθανό να μην χρειαστεί όλη η ποσότητα : σταματάμε όταν δούμε ότι το σιρόπι λιμνάζει για πολλή ώρα στην επιφάνεια και δεν απορροφάται πλέον (εγώ έβαλα ελάχιστα παραπάνω από τα ¾ της ποσότητας). Απολαμβάνουμε το γλυκό σε θερμοκρασία δωματίου. Αν περισσέψει, μπορούμε να το κρατήσουμε εκτός ψυγείου για μία μέρα, αλλά μετά θα πρέπει να το βάλουμε στο ψυγείο, από όπου και θα το βγάλουμε αρκετή ώρα πριν το φάμε, για να επανέλθει η γεύση.
Tips